1.0Migrantlar uchun axborot-xizmat portali - MIGRANT.UZhttps://migrant.uz/uzРедакторhttps://migrant.uz/uz/author/maftuna/rich600338<blockquote class="wp-embedded-content" data-secret="81nKKumo8S"><a href="https://migrant.uz/uz/ena/">ENA</a></blockquote><iframe sandbox="allow-scripts" security="restricted" src="https://migrant.uz/uz/ena/embed/#?secret=81nKKumo8S" width="600" height="338" title="“ENA” — Migrantlar uchun axborot-xizmat portali - MIGRANT.UZ" data-secret="81nKKumo8S" frameborder="0" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no" class="wp-embedded-content"></iframe><script type="text/javascript"> /* <![CDATA[ */ /*! This file is auto-generated */ !function(d,l){"use strict";l.querySelector&&d.addEventListener&&"undefined"!=typeof URL&&(d.wp=d.wp||{},d.wp.receiveEmbedMessage||(d.wp.receiveEmbedMessage=function(e){var t=e.data;if((t||t.secret||t.message||t.value)&&!/[^a-zA-Z0-9]/.test(t.secret)){for(var s,r,n,a=l.querySelectorAll('iframe[data-secret="'+t.secret+'"]'),o=l.querySelectorAll('blockquote[data-secret="'+t.secret+'"]'),c=new RegExp("^https?:$","i"),i=0;i<o.length;i++)o[i].style.display="none";for(i=0;i<a.length;i++)s=a[i],e.source===s.contentWindow&&(s.removeAttribute("style"),"height"===t.message?(1e3<(r=parseInt(t.value,10))?r=1e3:~~r<200&&(r=200),s.height=r):"link"===t.message&&(r=new URL(s.getAttribute("src")),n=new URL(t.value),c.test(n.protocol))&&n.host===r.host&&l.activeElement===s&&(d.top.location.href=t.value))}},d.addEventListener("message",d.wp.receiveEmbedMessage,!1),l.addEventListener("DOMContentLoaded",function(){for(var e,t,s=l.querySelectorAll("iframe.wp-embedded-content"),r=0;r<s.length;r++)(t=(e=s[r]).getAttribute("data-secret"))||(t=Math.random().toString(36).substring(2,12),e.src+="#?secret="+t,e.setAttribute("data-secret",t)),e.contentWindow.postMessage({message:"ready",secret:t},"*")},!1)))}(window,document); /* ]]> */ </script> https://migrant.uz/wp-content/uploads/2024/11/tild6262_6265_4038_a238_356135633462_dilruh_isomiddinova_1038x576.jpg860473Dehqon egatidek taram-taram qirlar ufqqa qadar bir-biriga ulanib ketgan. Adirning nishabliklari uzra yakkam-dukkam loy suvoqli past-baland uylar qad rostlagan. Qum shag‘al aralash bo‘z tuproq aro bo‘tako‘z, jingak va karrak kabi qurib qovjiragan o‘simliklar, ahyon-ahyonda esuvchi jin shamol maqomiga hamohang chayqalib qo‘yadi. Qorning sovug‘ini yodga soluvchi izg‘irin, qishloq bolalariga cho‘t emas Ikki qirning qiya tomoniga guvaladek keladigan juft toshlarni darvoza qilib belgilagan bolalar, chala shishirilgan, rangi-quti o‘chib, pittig‘i chiqib ketgan koptokni tepish bilan ovora. Simillagan sovuq tanasidan o‘tganidan bexabar, dam-badam burnini torta-torta chopib yurishibdi. G‘ozlar galasidek g‘ala-g‘ovur shovqinsib o‘ynayotgan bolalar ilkis jimib qolishadi. Nishablikka tepilgan to‘p o‘z holicha iziga qaytib shundoqqina bolalar oyog‘i orasidan yumalab ketdi. Osmonga nigohi qadalgan Nortoyning ko‘zlari halqa-halqa yoshga do‘ndi. Lojuvard kenglik ichra o‘zidan oppoq iz qoldirib samolyot uchib bormoqda. Bolalar ichida kimdir chuqur-chuqur xo‘rsinar, kimdir og‘ir so‘lish olardi. Eski, kiyilaverib yaltirab yag‘iri chiqib ketgan kurtkasining zamogini goh tepaga, goh pastga tushirib ermaklayotgan o‘n yoshlar atrofidagi jingalak sochli, tim qora teran ko‘zli, o‘rta bo‘yli jikkakkina Nortoy tengqurlariga zimdan ko‘z tashladi. Shu payt adir manglayida, qoshi-ko‘zi pilikdek, bitta qilib o‘rilgan kashtanrang sochlari ipak ro‘moli ostidan chiqib beli uzra nag‘malanib turgan qiz ko‘rinadi. Yuvilaverib, ohori to‘kilgan qirmiz gulli ko‘ylagi ustidan, ilib olgan yengsiz, astari uvada nimtasining yirtiq-yamoq joylarini kaftlari bilan berkitgan ko‘yi atrofga alanglaydi. Kaftini peshonasiga tirkab maydon o‘rtasida uymalashib turgan bolalar tomon ovoz beradi. – Nortoyu-uv! Hoy Nortoy! Nortoy ko‘zlarini pirpiratib, yutinib olgach, baland ovozda chaqiriqqa javob qaytaradi. – Ho-ov? – Kech bo‘ldi. Qo‘y-echkilaringni haydab kemaysanma? – Xo‘p, hazir boraman! Bolakay qir betida to‘ydagi sochmadek sochilib, joyma-joy o‘tlab yurgan qo‘y-echkilari sari odimladi. Zum o‘tmay qo‘y-echkilarini oldiga solib, do‘nglik ustida poylab turgan opasi yoniga keladi. Mehrinoz uni jilmaygancha qarshilar ekan: – Keldingmi Toy, – deya sochlarini yengil siypalab qo‘ydi. Bunga javoban tasdiq ma’nosida bosh irg‘agan Nortoy, indamaygina suruv ortidan ergashadi. Bir necha odim otgach, to‘satdan nimadir yodiga tushganday to‘xtab, ilkis ortiga qayrilib opasiga qaraydi: – Opa… tirik yetim, degani nima? Qiz Nortoyning og‘zidan chiqqan bu so‘zdan so‘ng, go‘yo tosh qotgan tog‘lardek serrayib, holsiz turib qoladi. Bu so‘z beixtiyor qizni xotiralar komiga sudrab ketadi. * * * Mehrinoz tunda uyg‘onib, tepasida yig‘lab o‘tirgan onasiga ko‘zi tushdi. Tushimi, o‘ngimi anglolmay biroz dovdirab, ko‘zini barmog‘i bilan ishqalagan kuyi onasidan so‘radi. – Ena, nima bo‘ldi?! Yig‘idan o‘pkasini bosolmay Nursuluv tutilib-tutilib javob qaytardi. – O‘zim…o‘zim qizim. Bezovta bo‘lma, uxlay qol. Mehrinoz yostiqqa bosh qo‘ygach ham onasi piqillab yig‘lashdan to‘xtamaganini eshitib hayronlari sarson bo‘lib yotdi. Azbaroyi uyqu zo‘rlik qilib, yana ko‘zi ilinganida onasining beozor turtkilashidan erinibgina ko‘zini ochdi. Uxladimi, yo‘qmi bilmay qoldi. Shuurida ko‘zlarini bir yumib ochgandek bo‘ldi. Allaqachon fason bo‘lib olgan ayol xuddi muhim sirni yashirgandek, ko‘rsatkich barmog‘ini lablariga bosib, uni o‘ziga imladi. – Jim, ukalaring uyg‘onib ketmasin, – deya shivirlab uyqusi ochilmagan qizni ayvonga yetaklab chiqdi. Nima bo‘layotganini anglay olmagan Mehrinozni ikki kiftidan tutgancha ayol pichirladi. – Mehrijon men Maskovga ketayapman, qizim! Qiz hayrat aralash uyqusi o‘chib katta-katta ko‘zlari bilan onasiga tikildi. – Qanday qilib… bu nima deganingiz ena? Ayol yig‘idan qizargan ko‘zlaridagi yoshni yengi bilan arta-arta, so‘niq bir ovozda javob berdi. – Otang menga ish tovubdi. Qiz yum-yum yig‘lab, onasining qadoq qo‘llarini […]